Οι συνεργάτες της Unipass καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα μελέτης της φιλοσοφικής σκέψης από τους προσωκρατικούς μέχρι τον Wittgenstein και τον λογικό θετικισμό – κύκλο της Βιέννης. Διαθέτουν μεγάλη πείρα στη συγγραφή εργασιών Φιλοσοφίας τόσο σε πτυχιακό όσο και σε μεταπτυχιακό επίπεδο. Εργάζονται ως καθηγητές εκπαίδευσης με αντικείμενο τη διδασκαλία Φυσικών επιστημών, μαθηματικών, ιστορίας και φιλοσοφίας μαθηματικών και φυσικών επιστημών και είναι επιστημονικοί σύμβουλοι εκδοτικών εταιριών και περιοδικών.


Αναλαμβάνουμε Πτυχιακές εργασίες και εργασίες μαθημάτων που αφορούν :

 

ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
Έχουμε εμπειρία σε ποικίλα θέματα που αφορούν την αναλυτική παράδοση από τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους μέχρι την Νεώτερη Ευρωπαϊκή φιλοσοφία , με άμεση πρόσβαση σε πηγές και κείμενα των περισσότερων στοχαστών.  

 
Αρχαία  ελληνική φιλοσοφική σκέψη από τις απαρχές της ώς τα τέλη της κλασσικής περιόδου. Με αναφορά σε κείμενα της αρχαίας γραμματείας και σε σχετικές συλλογές αποσπασμάτων, η κοσμολογική σκέψη των Προσωκρατικών και η ανάδυση του προβληματισμού γύρω από τη φύση του λόγου από στοχαστές όπως ο Ηράκλειτος, οι Ελεάτες και οι Σοφιστές. Η σωκρατική μέθοδος της απορίας και του ελέγχου. Η θεωρία των Ιδεών καθώς και η δομική ανάλυση της ψυχής και της πολιτείας από τον Πλάτωνα. Η ανάπτυξη της λογικής, της επιστημονικής μεθοδολογίας, της οντολογίας και της ηθικής εκ μέρους του Αριστοτέλη.
 

 
Η φιλοσοφική σκέψη από τις απαρχές της ελληνιστικής περιόδου ώς και τον Μεσαίωνα. Η φιλοσοφία των Επικουρείων, των Στωικών και των Σκεπτικών, τόσο των Ακαδημεικών όσο και των Πυρρώνειων, και οι σχετικές διαμάχες μεταξύ των σχολών. Η βαθμιαία ανάδυση νεοδογματικών τάσεων, κυρίως στον χώρο του Μεσοπλατωνισμού και του Νεοπλατωνισμού. Η διαμόρφωση νέων αντιλήψεων όσον αφορά τη φύση του ανθρώπου, τη μοίρα του και τη θέση του μέσα στον κόσμο, κάτω από την επίδραση της ιουδαιοχριστιανικής παράδοσης. Με αναφορά σε κείμενα της αρχαίας γραμματείας και σε σχετικές συλλογές αποσπασμάτων, οι κύριες κατευθύνσεις που χαρακτήρισαν την αρχαία φιλοσοφία ώς την ύστερη φάση της.
 

 
Η εξέλιξη της φιλοσοφικής σκέψης στη Δυτική Ευρώπη κατά τους Νεώτερους Χρόνους.  Οι βασικές θεωρίες των σημαντικότερων φιλοσόφων από τον Ντεκάρτ μέχρι και τον Καντ, με ιδιαίτερη έμφαση στις γνωσιολογικές και μεταφυσικές αντιλήψεις τους, και ειδικότερα στη διαμάχη ρασιοναλισμού και εμπειρισμού.
 

 
Στοιχεία Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας πολιτικών θεωριών. Μεθοδολογικά θέματα που αφορούν την Πολιτική Επιστήμη και την Πολιτική Φιλοσοφία, αντίστοιχα. Η σχέση πολιτικών θεωριών με το ιστορικό πλαίσιο μέσα στο οποίο γεννήθηκαν, καθώς και με τα φιλοσοφικά ρεύματα από το οποία επηρεάσθηκαν. Μακιαβέλι , Hobbes , Locke, Hume, Kant και πολιτική φιλοσοφία αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων.
 

 
Εισαγωγή στο φιλοσοφικό στοχασμό στο πεδίο της ηθικής. Μεταηθικών ζητημάτων που αναφέρονται στην υφή και στη δικαιολόγηση των ηθικών κρίσεων, την κριτική παρουσίαση των κυριότερων κανονιστικών θεωριών, ιδιαίτερα του ωφελιμισμού, της καντιανής δεοντοκρατίας και της αριστοτελικής αρετολογικής ηθικής, και ζητημάτων από το χώρο της εφαρμοσμένης ηθικής.
 

 
Τι είναι η μεταφυσική και η γνωσιολογία. Τι είναι τα καθόλου όντα, ρεαλισμός και νομιναλισμός για τα καθόλου πώς μπορεί (αν μπορεί) να οριστεί η έννοια του αιτίου, ελευθερία της πράξης και ντετερμινισμός, διαχρονική ταυτότητα αντικειμένων, διαχρονική ταυτότητα προσώπων, οντολογία των δυνατών κόσμων, οντολογία των συμβάντων. Θεωρίες για την αλήθεια. Θέματα γνωσιολογίας: ο σκεπτικισμός και πώς μπορεί (αν μπορεί) να αντιμετωπιστεί, προσπάθειες να οριστεί η έννοια της γνώσης, πότε είναι μια πεποίθηση δικαιολογημένη, φιλοσοφικές θεωρίες για την αισθητηριακή αντίληψη, το παλιό και το νέο πρόβλημα της επαγωγής, a priori γνώση, τι είναι η φυσικοποιημένη γνωσιολογία.
 
 

ΕΠΙΣΤΗΜΟΛΟΓΙΑ
Αναλαμβάνουμε εργασίες προπτυχιακού, μεταπτυχιακού και διδακτορικού επιπέδου στον εξειδικευμένο φιλοσοφικό κλάδο της επιστημολογίας με αντικείμενο την ιστορία και φιλοσοφία της επιστήμης. Έχουμε την τεχνογνωσία για εργασίες που αφορούν, την ιστορία και φιλοσοφία τόσο των φυσικών όσο και των κοινωνικών επιστημών. Καθώς επίσης και για περαιτέρω εξειδικευμένους κλάδους όπως φιλοσοφία γλώσσας και νου, ιστορία τέχνης και κινηματογράφου.

 

ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

 
•Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και ο στόχος της επιστήμης
•Η διάκριση μεταξύ επιστήμης και μη-επιστήμης
•Το πρόβλημα της επιστημονικής μεθόδου
•Η σχέση μεταξύ των φυσικών και των κοινωνικών επιστημών
•Ο χαρακτήρας της επιστημονικής εξήγησης
•Οι διαδικασίες ελέγχου των επιστημονικών θεωριών
•Η αλλαγή των επιστημονικών θεωριών και οι επιστημονικές επαναστάσεις
•Η επιστημονική πρόοδος
•Το πρόβλημα του επιστημονικού ρεαλισμού
•Κοινωνιολογικές και φεμινιστικές προσεγγίσεις της επιστήμης.
Στην ανάλυση αυτών των θεμάτων γίνονται αναφορές στα έργα των: Αριστοτέλη, Πλάτωνα, Bacon, Γαλιλαίου, Descartes, Νεύτωνα, Hume, Kant, Whewell, Mill, Poincare, Duhem, Λογικών Θετικιστών, Popper, Kuhn, Feyerabend.
 

 
Το πρόγραμμα του Διαφωτισμού. Δομή και δράση. Αιτιοκρατία. Ορθολογική σκέψη. Ο ρόλος της θεωρίας. Θεμέλια της γνώσης. Επιστήμη και οι σκοποί της. Ανακάλυψη και διάψευση. Επιστημονικά παραδείγματα και ορθολογικό συνεχές. Η ενότητα της επιστήμης και το αίτημα αυτονομίας των κοινωνικών επιστημών:
•Κριτική του αναγωγισμού
•Μεθοδολογικός μονισμός.
•Κριτική του ολισμού. Συστήματα και λειτουργίες.
•Ολιστικά και ατομιστικά προγράμματα στις κοινωνικές επιστήμες.
•Κριτική του Ιστορισμού
•Κριτική του Δεοντολογισμού.
•Το πρόβλημα της ενοποίησης των Κοινωνικών Επιστημών. 
 

 
Σημασιολογία των κύριων ονομάτων, η θεωρία του Russell για τις οριστικές περιγραφές, οι δεικτικές εκφράσεις, οι προτάσεις του τύπου "Ο Χ γνωρίζει ότι Ό" κλπ., οι υποθετικοί λόγοι του πραγματικού και οι υποθετικοί λόγοι του αντίθετου προς το πραγματικό, η σημασιολογία των ασαφών λέξεων. Θέματα που αφορούν γενικότερα τη γλώσσα: η διάκριση του Frege ανάμεσα στο νόημα και την αναφορά, η σημασιολογία του Davidson, η προσπάθεια του Grice να ορίσει την έννοια της σημασίας και οι αναλύσεις του για την υποδήλωση, οι στοχασμοί του Wittgenstein για τη γλώσσα, οι σημασιολογικές απόψεις του Dummett, οι θέσεις του Quine για την απροσδιοριστία της μετάφρασης, οι θεωρίες του Chomsky για τη γλωσσική γνώση.
 

 
Η φύση του νου και τη σχέση νου και σώματος. Παρουσίαση απόψεων όπως ο δυϊσμός, ο συμπεριφορισμός, ο εξαλειπτισμός, ο αναγωγισμός, ο μη-αναγωγιστικός υλισμός, ο λειτουργισμός και ο εξαλειπτικός υλισμός. Στο ερευνητικό μας πεδίο εμπίπτουν επίσης θέματα όπως η συνείδηση, η νοητική αιτιότητα, η ψυχολογία του κοινού νου κλπ.
 

 
Λογικές ιδιότητες διάφορων ειδών εκφράσεων των φυσικών γλωσσών, θέματα σχετικά με μη κλασικά συστήματα λογικής, καθώς επίσης μεταφυσικά και γνωσιολογικά ερωτήματα για τη λογική. Η λογική των υποθετικών λόγων του πραγματικού, οι αποφάνσεις για το τι είναι αναγκαίο και τι είναι δυνατό, η λογική των υποθετικών λόγων του αντίθετου προς το πραγματικό,θεωρίες για τα λογικά γνωρίσματα των ασαφών εννοιών. Τα θέματα που αφορούν μη κλασικές λογικές περιλαμβάνουν τα εξής: ο ιντουϊσιονισμός, η ελεύθερη λογική, η κβαντική λογική, υπάρχουν αληθείς αντιφάσεις; Τέλος, στα μεταφυσικά και γνωσιολογικά ερωτήματα εντάσσονται τα ακόλουθα: αν μια λογική αρχή είναι ορθή, τι την κάνει ορθή. Προβλήματα που εμπλέκουν την έννοια της αλήθειας. Η Φιλοσοφία των Μαθηματικών μέχρι τον Καντ. Σύνθεμελίωση θεωριών με έμφαση στη θεωρία συνόλων. Παράδοξα και τρόποι αντιμετώπισής τους. Η Φιλοσοφία των Μαθηματικών στον 20ο αιώνα Λογικισμός, Φορμαλισμός, Ιντουισιονισμός).
 

 
Ανάλυση των εννοιών χώρου και χρόνου από Αριστοτέλη έως Kant. Η απόλυτη αντίληψη για τον χώρο και χρόνο (Newton). Η σχεσιοκρατική αντίληψη για τον χώρο και χρόνο (Leibniz, Berkeley, Mach). Υποστασιοκρατία έναντι σχεσιοκρατίας: Η διαμάχη Newton - Leibniz ως προς τη φύση του χώρου. Η υπερβατολογική θεώρηση του Kant. Η σχετικιστική αντίληψη για το χώρο και χρόνο (Einstein έναντι Lorentz). Από τον χώρο και χρόνο στον χωρόχρονο: Ειδική θεωρία σχετικότητας. Φιλοσοφικά προβλήματα στην ειδική θεωρία. Ενότητα χωροχρόνου, κίνησης και ύλης: Γενική θεωρία σχετικότητας. Σχετικότητα και ρεαλισμός. Γνωσιολογικός σχετικισμός και θεωρία σχετικότητας. Φυσική γεωμετρία του χώρου και συμβασιοκρατία (Poincare, Reichenbach, Grunbaum). Συμβασιοκρατία και συνχρονικότητα. Αιτιότητα στη θεωρία της σχετικότητας. Υποστασιοκρατία και το επιχείρημα της οπής.
 

 
Κεντρικά θέματα στη φιλοσοφία της βιολογίας. Επικεντρωνόμαστε σε εννοιολογικά θέματα που αφορούν την θεωρία της εξέλιξης, το επιστημονικό της κύρος και τη διαμάχη μεταξύ εξελικτισμού και δημιουργισμού. Εξετάζονται επίσης τα εξής θέματα: η αρμοστικότητα, ο ρόλος των γονιδίων στον καθορισμό της συμπεριφοράς των οργανισμών, ο προσαρμοτισμός, η έννοια του βιολογικού είδους, οι μονάδες της επιλογής, η φύση της πολυπλοκότητας, η κοινωνιοβιολογία, οι βιολογικοί νόμοι και η φύση των εξελικτικών εξηγήσεων, οι τελεολογικές εξηγήσεις, η αναγωγή της βιολογίας στη φυσική κλπ.
 

 
Αντικείμενο είναι η ιστορία, τόσο με την έννοια της διαδοχής γεγονότων που έλαβαν χώρα στο παρελθόν (res gestae), όσο και με την έννοια της ιστοριογραφίας (historia rerum gestarum). Κατ' αντιστοιχία, παρουσιάζεται τόσο η λεγόμενη θεωρησιακή φιλοσοφία της ιστορίας -όπου εξετάζονται θέματα όπως το νόημα και ο σκοπός της ιστορικής εξέλιξης, τι κινεί την ιστορία, η ύπαρξη σχεδίου στην ιστορική διαδρομή- όσο και η λεγόμενη κριτική ή αναλυτική φιλοσοφία της ιστορίας -όπου εξετάζονται θέματα όπως η αντικειμενικότητας της ιστορίας, ο ρόλος και η σημασία της αφήγησης, η διάκριση εξήγησης και ερμηνείας, τα χαρακτηριστικά της ιστορικής κατανόησης, τι είναι ιστορικό γεγονός, η σημασία της ιστορίας και των διαφορών που παρουσιάζουν οι ιστορικές αφηγήσεις.  Αναφορές στο έργο του Ιερού Αυγουστίνου, Βίκο, Καντ, Χέρντερ, Χέγκελ, Μαρξ, Ντίλτάυ, Κρότσε, Κόλλινγκουντ, και νεώτερων θεωρητικών του 20ού αιώνα.
 

 

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

 
Η μελέτη του πολιτισμού της ελληνικής και ρωμαϊκής αρχαιότητας, η πρόσληψη του οποίου, κατά το παρελθόν αλλά και στην εποχή μας, χαρακτηρίζεται από διαδοχικές παλινδρομήσεις, εξάρσεις και υποχωρήσεις, ενδεικτικές των αισθημάτων αξίας ή απαξίας, έλξης ή αποστροφής που ο πολιτισμός αυτός προκάλεσε και προκαλεί στους αποδέκτες του. Θέματα όπως η τραγωδία, η φιλοσοφία, ο μύθος, ο έρωτας, η πολιτική πράξη, η τέχνη, η τεχνολογία, ο πόλεμος κ.ά. εξετάζονται μέσα από τις υπάρχουσες (φιλολογικές ή εικαστικές) μαρτυρίες και αξιολογείται η (θετική ή αποθετική) επίδρασή τους.
 

 
Μια πρώτη προσέγγιση και μια -κατά το δυνατόν- συνολική θεώρηση και κατανόηση των ιδιομορφιών του δυτικοευρωπαϊκού μεσαιωνικού πολιτισμού. Ανάλυση των βασικών γνωρισμάτων που χαρακτηρίζουν την εποχή και ιδιαίτερα εκείνων τα οποία εμφανίζουν διατοπική και διαχρονική ισχύ. Εξετάζονται οι μεσαιωνικές δοξασίες σε βασικά θέματα (χώρος-χρόνος-άνθρωπος), ώστε να καταστεί φανερός ο τρόπος σκέψεως του μεσαιωνικού ανθρώπου. Το πλαίσιο της κοινωνικής και οικονομικής ιστορίας, εξετάζονται οι παράγοντες και οι θεσμοί που διαμορφώνουν τη μεσαιωνική ζωή στην ιστορική πραγματικότητα (γεωργική παραγωγή, κοινωνική διαστρωμάτωσn, ιπποτισμός, μεσαιωνική πόλn κ.ά.)
 

 
Σχηματισμό μιας αναλυτικής εικόνας των ευρωπαϊκών πολιτιστικών ρευμάτων από το 16ο αι. και μετέπειτα, ευρωπαϊκή πολιτιστική ζωή από την Αναγέννηση μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα. Εν όψει της μεγάλης εκτάσεως του αντικειμένου, η προσπέλασή του επιχειρείται κατά δύο τρόπους. Είτε εξετάζεται μια ορισμένη εποχή ή ένα συγκεκριμένο φαινόμενο κατά βάθος, είτε εντοπίζονται και παρουσιάζονται στοιχεία και γραμμές εξελίξεως που είναι χαρακτηριστικά για όλες τις ευρωπαϊκές χώρες και εκτείνονται σε μακρά χρονικά διαστήματα. Με αυτήν την οπτική εξετάζονται φαινόμενα όπως π.χ. η Αναγέννηση, η Μεταρρύθμιση, ο Γαλλικός κλασικισμός του 17ου αιώνα, ο πολιτισμός του Μπαρόκ, ο Ρομαντισμός κ.ά., ή απομονώνονται και αναλύονται νήματα μακρότερων εξελίξεων, όπως π.χ. η πορεία σχηματισμού των εννοιολογικών και οργανωτικών θεμελίων των συγχρόνων ευρωπαϊκών κρατών από τις πρώιμες μορφές "υπαλληλίας" μέχρι τα συνταγματικά κράτη του 19ου αιώνα.
 

 
Καλύπτουμε μια περίοδο 3600 ετών της ιστορίας των μαθηματικών, από το 1800 π.Χ. έως περίπου το 1800 μ.Χ. εξηγήσεις του τύπου: πώς αναπτύχθηκαν στην πορεία του χρόνου οι μαθηματικές ιδέες και πρακτικές, πώς επέδρασαν στην ανάπτυξη των μαθηματικών οι κοινωνικοί και πολιτισμικοί παράγοντες και, αντιστρόφως, πώς τα μαθηματικά επηρέασαν την κοινωνία και τον πολιτισμό.
•Τα μαθηματικά στη Μεσοποταμία και στην Αίγυπτο: Αριθμητικά συστήματα, αριθμητική, γεωμετρία οι πηγές και τα προβλήματα που θέτουν επιδράσεις.
•Τα αρχαία ελληνικά μαθηματικά: Ο χαρακτήρας τους , οι πηγές και τα προβλήματα που θέτουν
• τα τρία κλασικά προβλήματα, η θεωρία των αναλογιών και η ασυμμετρία
• το έργο μαθηματικών, τα μαθηματικά στην Ύστερη Αρχαιότητα.
•Τα μαθηματικά στον ισλαμικό κόσμο: οι μεταφράσεις των αρχαίων ελληνικών κειμένων, τα ινδο-αραβικά ψηφία και το δεκαδικό θεσιακό σύστημα, άλγεβρα.
•Τα μαθηματικά στη μεσαιωνική Ευρώπη: οι μεταφράσεις των ελληνικών και αραβικών κειμένων, τα μαθηματικά στο Βυζάντιο.
•Τα πρώιμα νεότερα μαθηματικά: η αναγέννηση των ελληνικών μαθηματικών, η άλγεβρα την εποχή της Αναγέννησης, η επίλυση των εξισώσεων τρίτου και τετάρτου βαθμού, ο Francois Viete και η ανάδυση των νεότερων μαθηματικών, το έργο των Gauss, Vieta, Leibniz.
•Αναλυτική γεωμετρία
• θεωρία αριθμών
• η θεωρία των εξισώσεων
• η ανάδυση της έννοιας της πιθανότητας
• οι πρόδρομοι του Απειροστικού Λογισμού
• οι Newton, Leibniz και η δημιουργία του Απειροστικού Λογισμού.
•θέματα από την ιστορία των μαθηματικών του 18ου αιώνα και μετά.
 

 
Σημαντικά επεισόδια από την ιστορία των φυσικών επιστημών και εξέλιξη των φυσικών θεωριών μετά τον 17ο αιώνα. Μεταξύ των θεμάτων που εξετάζονται είναι:
•Η μελέτη της κίνησης και βαρύτητας από τον Αριστοτέλη έως το Νεύτωνα.
•Η Νευτώνεια κοσμολογία.
•18ος αιώνας - οι θεωρίες σχετικά με τη θερμότητα και τον ηλεκτρισμό.
•19ος αιώνας - η ανάπτυξη της θερμοδυναμικής και της μακροσκοπικής θεώρησης της φύσης, η διαμόρφωση της ατομικής θεωρίας και της μικροσκοπικής θεώρησης της φύσης, η κυματική θεωρία του φωτός και η μελέτη των ηλεκτρομαγνητικών φαινομένων.
•Οι μεγάλες ανακαλύψεις στα τέλη του 19ου αιώνα: ακτίνες Χ, ραδιενέργεια, ηλεκτρόνια, αργό.
•Αρχές του 20ου αιώνα - ο αιθέρας και η θεωρία της σχετικότητας, η κβαντική επανάσταση και η μελέτη της δομής του ατόμου.
 

 
•Αντιλήψεις για τα περί των φαινομένων της ζωής κατά την Αρχαιότητα και τον Μεσαίωνα. Στους πρωτόγονους λαούς, στις πολιτισμένες χώρες της Ανατολής, στην κλασσική αρχαιότητα στην Ελλάδα, στην Ελληνιστική περίοδο, στη Ρωμαϊκή περίοδο, στους Άραβες, στους πρώτους Χριστιανικούς αιώνες.
•Διαφοροποίηση των αντιλήψεων για τη ζωή κατά την Αναγέννηση. Βιταλιστική και Μηχανιστική αντίληψη του κόσμου. Φυσική ιστορία,  μικροσκοπία, το κύτταρο, προσχηματισμός, επιγένεση, αυτόματη γένεση, φυσιολογία.
•Η φυσική ιστορία την εποχή του Διαφωτισμού. Απελευθέρωση των ιδεών και των δραστηριοτήτων του ανθρώπου από την θρησκεία, την κοσμική εξουσία και εν μέρει και της μεταφυσικής. Ταξινομικό σύστημα Λινναίου, επέκταση της χρήσης του πειράματος, ανατομία και συγκριτική ανατομία, εμβρυολογία.
•Η συγκρότηση της βιολογίας ως επιστήμη, ανάδειξη νέων κλάδων Μετασχηματισμός των παραδοσιακών ιδεών για τη ζωή. Ενοποίηση της βοτανικής και της ζωολογίας. Φιλοσοφία της φύσης, φυσική θεολογία και μηχανοκρατικός υλισμός. Κυτταρική θεωρία, κατάρριψη της αυτογένεσης, εξελικτισμός, Κυτταρολογία, εμβρυολογία, φυσιολογία, μικροβιολογία και γεωλογία.
•Ο αιώνας της κλασσικής γενετικής και της μοριακής βιολογίας. Προσδιορισμός της φύσης του γονιδίου, και της μοριακής δομής του, μαθηματικοποίηση της γενετικής, νεοδαρβινισμός, προσδιορισμός της λειτουργίας του γονιδίου, γονιδιακή ρύθμιση, γενετική μηχανική, βιοπληροφορική, οργανισμοί-πρότυπα συστήματα μελέτης.
•Βιοτεχνολογία και εμπορευματικοποίηση του γενετικού υλικού, Πρόγραμμα Ανθρώπινου γονιδιώματος, αναπτυξιακή βιολογία, τεχνολογικές εξελίξεις στον 20ο αιώνα.
•Η εποχή των -ωμα, της βιοπληροφορικής και των τεχνολογιών μαζικής ανάλυσης. Η μετάβαση από την γενετική στην γονιδιωματική, από την μελέτη του επιμέρους στη μελέτη του όλου. Εφαρμογές τεχνολογιών μαζικής ανάλυσης, εξατομικευμένη ιατρική, γενετικά τροποποιημένα προϊόντα, βιοηθικά διλήμματα.
 

 
Ιστορία της τεχνολογίας στις κοινωνίες των νεότερων χρόνων με συγκρίσεις με την ιστορία των τεχνικών σε παραδείγματα άλλων κοινωνιών (τεχνικές της Μεσοποταμίας και της Αιγύπτου, Κινεζικές και Ινδικές τεχνικές, τεχνικές της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής, τεχνικές της κλασικής, ελληνιστικής και ρωμαϊκής αρχαιότητας, τεχνικές των υποπεριόδων του Δυτικού "μεσαίωνα", του Βυζαντίου και του Ισλάμ, τεχνικές της Αναγέννησης). Από την εφεύρεση μέχρι και την τροποποίηση στη χρήση των διαφόρων μηχανών και δικτύων μηχανών (ατμομηχανών, ηλεκτρογεννητριών και ηλεκτρονικών υπολογιστών).
 

 
Εισαγωγή στην Ιστορία της Τέχνης από τους προϊστορικούς χρόνους έως τη σημερινή εποχή. Έργα, κυρίως από το χώρο της ζωγραφικής, της γλυπτικής και της αρχιτεκτονικής, μελετώνται και αναλύονται με έμφαση στην τεχνοτροπία, το περιεχόμενο, τις τεχνικές, αλλά και το ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο έχουν φιλοτεχνηθεί. Αντίληψη της τέχνης ως δημιουργική δραστηριότητα (ή ως το αποτέλεσμα δημιουργικής δραστηριότητας) με στόχο την κατανόηση του κόσμου και την αποκάλυψη σκέψεων και συναισθημάτων. Σημαντικότερες κατηγορίες τέχνης (π.χ. τοπιογραφία, ηθογραφία, αφηγηματική ζωγραφική, προσωπογραφία), όπως και με ορολογία, συμβάσεις και θεσμούς σχετικούς με τη δυτική τέχνη.
 

 
Οικονομικές ιδέες κατά την αρχαιότητα και τον Μεσαίωνα. Προκλασσική οικονομική σκέψη: εμποροκρατία και φυσιοκρατία. Η κλασσική σχολή οικονομικής σκέψης: Smith, Ricardo, Say, Malthus, J.S. Mill. Ο σοσιαλισμός και ο Marx. Η οριακή σχολή: Jevons, Walras, Menger. Η νεοκλασσική σχολή οικονομικής σκέψης: Marshall, Edgeworth, Pareto, Fisher, Clark. Εναλλακτικές (ετερόδοξες) προσεγγίσεις: Η Γερμανική Ιστορική και η Αμερικάνικη Θεσμική Σχολή. Η Κεϋνσιανή Επανάσταση.
 


Παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας μέσω της φόρμας επικοινωνίας για την καλύτερη εξυπηρέτηση σας πάνω στην Εργασία σας. Θα χαρούμε να σας εξυπηρετήσουμε.

2011. Unipass.gr
Joomla 1.7 templates free by Joomla Template Maker